آخ چقدر دلم می خواهد در یک هوای پاک و در اوج سکوت بین درختان قدم بزنم بدون هیچ دغدغه ای، مثل پرنده ها آزادانه،
آری آزادانه
، آزادی ای که مجبور نباشم به خودم کلی وسیله آویزان کنم، و ساعت های با ارزش عمرم را پای میز توالت تلف کنم برای آرایش، که شاید کسی به من نگاه کنه
.

                                     
نه؛ این آزادی را نمی خواهم